Içim disim diyip duruyoruz. Insanlik söyle güzel böyle güzel. Hakettiklerimiz etmediklerimizden çok bir baskasinin hakettigi yada etmedigi muhabbetimiz. Yalanimiza inanmak istedigimizden ve bir baskasinin yalanimizi yüzümüze vuracagini bildigimizden saklambaç oyunlari oynuyoruz hayatla. O bir baskasi yalanimiza inanmis gibi yaparken gözleri kayar, inanmadigini anlariz diye korkumuz. Bu korkudan olsa gerek çocuklukta ki gibi bir kaç arkadas […]
Öyle çok oldu ki. Burda olmak hali can sikmaktan, can yakmaya dönüstü. Öyle çok baktim ki etrafima, durarak görebilecegim baska birsey kalmadi. Öyle çok korkmusum ki, korkmadiklarimdan bile korkuyorum.
Yer beni çekmeyi unutsun. Uçacaksam kanatlarima mahkum olmayayim.
Ölü halleri kadar sessiz olmak dilegim.
Dört yasindamiydim, bes yasindamiydim hatirlamiyorum o yasimdaki hastaligimi. Zira hatirlasam hangi yasimda hangi hastaligi geçirdigimi annem bildiginden yasimida söylerdi.
Eski bir yere benzeyen belki de bir çocuga öyle gelen kenar mahalle fotografçisinin dükkanindaydim. Adam babama durmadan sunlari yeni aldik ama neler çektik, bunlari yeni aldik ama taksidi var falan diyordu. Gösterdigi esyalar hiçte yeniye falan benzemiyordu. […]
Hepimizin Türk Mucit yarışmasından az çok tanıdığı Alphan Manas blogunda bir yolculuğun düşündürdükleri isimli forbes yazısına dikkatinizi çekerim. THY ve yabancı bir havayolu şirketi üstünden yaptığı biz türkler analizi kayda değer. Galiba biraz bu hallerde olmayı kendimiz seçiyoruz. Olmadık sorunlara uyduruk çözümler buluyor, sonra da oturup yakınıyoruz. Yazıda örneğini görmek mümkün…
Bir ikinci blog ise vikipedi sitesinin wikipedia’ya muhtemelen htaccess ile bir kaç yönlendirilip, sonra da page rank değerim 7 oldu […]